چاپ        ارسال به دوست

برگزاري نشست نقد علمی با موضوع «فرایند تحدی با قرآن کریم» در دانشکده علوم قرآنی آمل

 


نشست نقد علمی با موضوع «فرآیند تحدی با قرآن کریم» از سوی انجمن علمی دانشجویی دانشکده علوم قرآنی آمل با ارائه دکتر محمدمهدی شاه مرادی؛ استادیار دانشکده الهیات دانشگاه مازندران، ناقدی دکتر رقیه صادقی؛ دانشیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و دکتر جواد فرامرزی؛ عضو هیئت علمی دانشکده علوم قرآنی آمل و با دبیرعلمی دکتر علیرضا کاوند؛ معاونت پژوهشی و استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم به صورت زنده و به مدت ۹۰ دقیقه در سامانه ادوب کانکت با حضور گرم دانشجویان محترم قرآنی برگزار شد.
در ابتداي جلسه جناب دکتر شاه مرادی در تبیین بحث بیان داشت: تمام معجزات پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم برای اثبات نبوتشان بود که مهم ترین معجزه آن حضرت، قرآن کریم بود و به دنبال ارائه این معجزه، بحث آیات تحدی مطرح گردید که ۵ آیه شاخص در موضوع تحدی در قرآن وجود دارد. از ابتدای نزول قرآن تا کنون، افراد زیادی برای مقابله با آن به مبارزه طلبی روی آوردند و پاسخ هایی به آنان داده شد که از جمله مشهورترین اثر، کتاب الفرقان الحق انیس شُورش بوده که در مبارزه با تحدی قرآن نوشته شده است.
وی گفت: مسئله تحدی، شمول افرادی دارد و همه انسان ها را شامل می شود، همان گونه که در خود قرآن کریم در آیه «قُل لَّئنِ‏ اجْتَمَعَتِ الْانسُ وَ الْجِنُّ عَلىَ أَن يَأْتُواْ بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْءَانِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِه» به آن تصریح شده است. هر شخصی که به تحدی اقدام می کند، دارای اعتقاداتی است؛ ممکن است مشرک باشد و یا خدا را قبول داشته باشد اما نبوت را نپذیرد و یا این که به برخی صفات خداوند معتقد بوده و برخی دیگر را انکار نماید.
دکتر شاه مرادی افزود: تحدی با قرآن، دارای یک فرایندی است که مرحله آخر آن مبارزه طلبی و آوردن مطلبی همانند قرآن است. هر کس با هر ویژگی اعتقادی، به مرز تحدی نمی رسد بلکه مرز تحدی با قرآن آن جایی است که خود قرآن می فرماید: «وَ إِن كُنتُمْ فىِ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلىَ‏ عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِه» و در آیه بعدی، به نوعی این افراد را تهدید نموده که اگر فردی به خدا و اصل نبوت اعتقاد دارد اما گمان می کند پیامبر اسلام به خداوند افترا می بندد، اگر بتواند مانند قرآن بیاورد، پس آن حضرت، پیامبر خدا نیستند اما اگر فرد به این اعتقاد نرسیده و از روی لجبازی و قدرت آزمایی، به این کار اقدام کند، تهدید الهی شامل حالش خواهد شد؛ «فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ وَ لَن تَفْعَلُواْ فَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتىِ وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الحِجَاره»
وی تصریح کرد: اگر کسی به مرز تحدی با قرآن رسید و متنی همانند آن آورد، با معیارهای مثلیت که در کتب قرآنی آمده بررسی می شود. بنابراین آیات تحدی، برای آن آورده شده که به ایمان آوری افراد منجر شود نه قدرت آزمایی. در نتیجه هدف قرآن از آیات تحدی، ایمان آوری است نه تهدید و جهنم و قدرت آزمایی و بسیاری از افرادی که با قرآن مبارزه طلبی کردند، به مرز تحدی نرسیده اند.
در ادامه خانم دکتر صادقی به عنوان اولین ناقد نشست بیان داشت: هدف قرآن از طرح مسئله تحدی، ایمان آوری کسانی که به آوردن سوره ای مانند قرآن اقدام می کنند، نبوده بلکه هدف اصلی قرآن، بر اساس مجموعه آیاتش ایمان آوری همه افراد بوده و یکی از موانع مهم این هدف، کارشکنی هایی بود که مشرکین به اشکال مختلف انجام می دادند. ممکن است هدف قرآن ایمان آوری این اشخاص نباشد اما مقصود آن است که هر روز تعداد ایمان آورندگان افزایش یابد.
وی افزود: قرآن در فضایی نازل شد که کلام، در بالاترین درجه قرار داشت و ادیبان و شعرا و خطبه خوانان بسیاری وجود داشتند که ادعا می کردند می توانند همانند قرآن بیاورند. قرآن کریم با آنان اتمام حجت می کند که علی رغم همه امکانات، نمی توانید مانند قرآن بیاورید و این یک پیشگویی است برای فراهم کردن مسیر ایمان آوردن بقیه انسان ها، نه تهدید.

سپس دکتر فرامرزی دومین ناقد این نشست بیان داشت: بحث تحدی، مسئله ای است که یک پشتوانه تاریخی دارد و باید وضعیت مخاطبان نخستین قرآن را در نظر گرفت. حدود ۹۰ سوره در مکه نازل شد و باید سیر تاریخی تحدی در دوران مکی و این که مخاطبان اولیه در مکه چه برخوردی با قرآن داشتند را مدنظر قرار داد.
وی گفت: عدم رسیدن به مرز تحدی قرآن، یک بحث کلامی است. مخاطبان اولیه قرآن کریم در مکه، مباحث جدیدی را در قرآن دیدند که به هماوردطلبی اقدام کردند. آنان در مورد نخستین سوره های نازل شده مانند حمد یا علق تحدی نکردند بلکه آیات تحدی در سوره هایی مانند بقره و یونس آمده است در حالی که حداقل اعجاز قرآن با یک سوره است.
در ادامه دکتر کاوند؛ دبیر عملی نشست خلاصه ای از مباحث را بیان نموده و گفتند: بر اساس ارائه دکتر شاه مرادی، تحدی یک فرایندی است که مرحله آخر آن آوردن مطلبی همانند قرآن است و هر کس با هر ویژگی اعتقادی، به مرز تحدی نمی رسد.

قرآن از آیات تحدی، ایمان آوری است نه تهدید و قدرت آزمایی اما از دیدگاه دکتر صادقی هدف قرآن از طرح مسئله تحدی، ایمان آوری همه انسان ها بوده نه فقط کسانی که به آوردن سوره ای مانند قرآن اقدام می کنند. دکتر فرامرزی نیز به عنوان ناقد دوم اشاره داشتند که در بحث تحدی باید پشتوانه تاریخی و کلامی این موضوع را درنظر گرفت و باید دید مخاطبان اولیه قرآن در مکه چه برخوردی با آن داشتند.
همچنین در این جلسه دانشجویان سوالات خود را بیان نمودند.


 



١٢:١٢ - يکشنبه ١٧ اسفند ١٣٩٩    /    عدد : ٤٩٢٩    /    تعداد نمایش : ٧٧