• 1400/09/28 - 10:25
  • 23
  • زمان مطالعه : 3 دقیقه
در دانشکده علوم قرآنی آمل برگزار شد.

نشست علمی_تخصصی《بررسی موضوعات و اهداف سوره شعرا》

تمام داستان هایی که در داخل قرآن هست، نسبت به موضوع اصلی سوره و هدف اصلی سوره، فرعی است و ما هیچ داستان اصلی نداریم...

به گزارش ایحا از آمل، به مناسبت هفته پژوهش نشست علمی_تخصصی《بررسی موضوعات و اهداف سوره شعراء》شب گذشته ۲۷ آذر ۱۴۰۰ از سوی انجمن علمی دانشجویی دانشکده علوم قرآنی آمل با ارائه دکتر جواد فرامرزی استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم ومعارف قرآن کریم، برگزار شد.

در ابتدای جلسه دکتر فرامرزی بیان کرد: یک کتابی جناب مجدالدین فیروزآبادی نوشته اند، به نام قاموس المحیط که یکی از کتاب ها در حوزه لغت شناسی عجم است. بقاعی دو کتاب دارد که برای ما خیلی مهم است. یکی تفسیر تناسب السّور است که در ۲۲ جلد، ایشان می آید بحث موضوعات و اهداف سوره را بر اساس تناسب آیات میگوید. و تفسیر بسیار نفیسی است. در دوره معاصر، این بحث وارد فاز جدید می­شود. و نکته شروع بحث، از طرف عرب ها است و بحث مقاصد السّور را مطرح می‌کنند و کتابهای مختلفی را می‌نویسند. در تفاسیر معاصر، مرحوم علامه طباطبایی پیش از ورود به بحث تفسیر، هرسوره ای را که می­خواسته شروع کند، پیش از ورود به تفسیر آن سوره، بعضی در حد چند خط و بعضی در حدّ یک صفحه و نیم، در باب آن سوره و موضوعات سوره و گاه پیام سوره می آید، بحث می‌کند. و گاه دفعی و تدریجی نازل شدن سوره را می‌گوید و این کار علامه طباطبایی تقریبا کار مستقلی است.

جناب فرامرزی افزودند: ما ۱۱۴ سوره داریم که یکی از این سوره ها، سوره ی شعراء می­باشد که از سور مکّی قرآن‌ است و دومین سوره از لحاظ تعداد آیات محسوب می‌شود. که اولین سوره بقره می­باشد. سوره شعراء دارای ۲۲۷ آیه می‌باشد و دومین سوره طولانی محسوب‌ می­شود. سال نزول این سوره مشخص نمی­باشد. وبنا به دلایلی سال نزول آن، سال های اول بعثت هست.این سوره دارای سه بخش است:

۱. مقدمه  ۲. بدنه سوره   ۳. موخّره

در سوره شعراء، موضوعات‌ مختلفی است. از یک جنبه ای سوره ی شعراء با سوره قمر به مانند هم هستند.

دکتر فرامرزی افزودند: پیام، همواره یکی است و موضوعات متنوع هستند. در آیات ۱تا۹ سوره شعراء، موضوع پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله وسلّم) است. و بدنه ی اصلی، آیات۱۰ تا ۶۸ در مورد حضرت موسی (علیه السّلام) و آیات۶۹ تا ۱۰۴ در مورد حضرت ابراهیم(علیه السّلام) و آیات ۱۰۵ تا ۱۲۲ در مورد حضرت نوح (علیه السّلام) و آیات ۱۲۳ تا ۱۴۰ در مورد حضرت هود (علیه السّلام) و... . اینها همه پی در پی هستند و مثلا ماجرای حضرت موسی دیگر در داستان حضرت صالح مطرح نمی­شود. دقیقاً نظم رعایت شده است. در سوره ی شعراء، داستان هفت پیامبر هست به غیر از آن بحث های مقدمه ای و موخّره ای که در مورد پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله وسلّم) می­باشد و در سوره شعراء، شروع بحث با پیامبر اسلام(صلّی الله علیه وآله وسلّم) است. وقتی در یک سوره ای شروع بحث در باب یک موضوعی باشد، ولاشک و بی شک آن سوره در باب گرد آن مقدمه می­گردد.

 ایشان در پایان گفتند: تمام داستان هایی که در داخل قرآن هست، نسبت به موضوع اصلی سوره و هدف اصلی سوره، فرعی است و ما هیچ داستان اصلی نداریم. به همین خاطر، ما در داخل قرآن واژه(قصص) نداریم و در قرآن واژه (قصص) داریم قصص یعنی داستانها و قصص یعنی داستان سرایی. به همین خاطر داستانهای قرآن فرع است و نسبت به موضوع اصلی نیست. یک موضوع اصلی وجود دارد و این داستانها یک مویّدی برای آن موضوع اصلی است. در بخش موخّره سوره، خداوند دوباره بازگشت به آن مقدمه‌ و صدر سوره می­کند. درسوره شعراء موضوعات، موضوع پیامبر اسلام(صلّی الله علیه وآله وسلّم) در مقدمه و موخّره سوره و داستان هفت پیامبر به عنوان هفت موضوع. موضوع باید یک هدفی داشته باشد.هدف این سوره، پیامبر را در برابر آزار مشرکان، قوّت قلب میدهد.

 

 

 

  • گروه خبری : اخبار روز دانشکده,پژوهش
  • کد خبر : 5918
کلمات کلیدی

نظرات

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید